Poszukując dobrego miejsca na błazeńską miłosną eskapadę.

  Wśród starzejących się drzew i cichnących braw żył sobie ON, tworząc ten swój błaźni świat. 

    Lola pokochała GO, tego Błaznoklauna za jego błaznofikacje. 

 Pokochała miłością piękną, co dziwne - nienaiwną, tylko mądrą, troskliwą.

Hasali po trawie z bukietem balonów.

Puszczali mydlane bańki, udając że to świecące chochliki Piotrusia Pana i jego świty.

I wtem Lola mu powiedziała...

Powołano ją do pracy na Zaolziu, przecież ma już te swoje naste urodziny, a ktoś pracować musi, aby

móc utrzymać takich... jak ON... błaznoklaunów żyjących w domku na kurzej nóżce.

. 

Dla niego nie mogło się to dobrze skończyć... Jego błaźnia egzystencja nie przewidywała świata bez Loli i jej miłości.

Nie pozostało mu nic innego tylko doprowadzić swój koniec świata do początku.

Lecz nie zawsze wszystko idzie po błaźniej myśli... 

Retro-spek-cja

Zwierzynieckie osobliwości zapewniły: 

1. Rudkę

2. Kota samobójcę

3. Człowieka, który nie sądzi.

4. Dom pracy twórczej.

5. Sielski widok z okna.

Basamate w kućki